Rowerowe malowanie

     No i dochodzimy do moich najnowszych nabytków. Konkretnie tegorocznych. Na początek to cudo inżynieryjne pentaxa. Powstało między rokiem 1980 a 1984 i nigdy nie zdobyło zbyt wielkiej popularności. Ciężko powiedzieć dlaczego. W internecie na jego temat jest w zasadzie tylko tyle, że nie jest to ani dobre ani złe. Przeciętne. I chyba coś w tym jest. Nie odbiega za bardzo od średniej wśród prezentowanych obecnie szkieł. To coś można porównać do sigmy 17-70 i jego jakość jest bardzo porównywalna. Ma jednak nad sigmą jedn przewagę - wykonanie. Ale o tym później. Nie jest to szkło należące do łatwych. Trzeba się go nauczyć, aby być w stanie wykonać zdjęcie z efektem, który chcemy osiągnąć. Lubię takie wymagające urządzenia. Stąd jest to jeden z częściej używanych przeze mnie szkieł. Niezwykły cykacz, co to ustawiasz, pstryk i jest zdjęcie. Nie. Nad nim trzeba się pochylić, przeanalizować dokładnie każdy techniczny aspekt fotografii i dopiero gdy już wiemy, że wszyst...

      Obok Jupitera 37A jest to drugi i ostatni obiektyw o takiej ogniskowej jaki posiadam. Dostałem go od kolegi 500 lat temu do testów i już tak u mnie został. Kolega wyemigrował w świat i pewnie się już nie zobaczymy. A została mi po nim pamiątka w postaci tego szkła. I choć nie bawiłem się nim dużo to jednak conieco można już o nim powiedzieć. A że praktycznie jest to nieznany i bardzo niepopularny obiektyw u nas to myślę, że może to być warte mojej pisaniny. Proszę państwa - zaczynamy... 1. Budowa      Obiektyw kosztuje około 150zł obecnie w polskim internecie. To cena nie niska, ale i nie przesadnie wysoka. I co najważniejsze - adekwatna do tego co dostajemy, a przynajmniej jeśli chodzi o budowę obiektywu.      Podobnie jak w poprzednich przypadkach to czysty metal. I to w całości. Chyba jedynie dekielki są plastikowe i szkła szklane. Cała reszta to metal. Metal na zewnątrz, metal w środku. Metalowa je...

     W zestawie kolejny rosyjski wymysł radzieckich inżynierów. Dodawany standardowo do aparatów Zorka a potem Zenit. Obecnie nie jest to rarytas. Dostępny praktycznie od ręki. Za około 100 zł możemy mieć egzemplarz w stanie perfekcyjnym. Czy warto jednak wydać te pieniądze? 1. Budowa      Jest to obiektyw typu naleśnik. A więc to malutkie urządzenie. Co nie oznacza, że złe. Z zewnątrz robi wrażenie plastikowego urządzenia. Ale to tylko wrażenie, prawdopodobnie przez zastosowaną farbę oraz ciężar (tak, to jest chyba najlżejszy obiektyw jaki miałem w rękach i waży zaledwie 65gram). Jednak to tylko pozory. Tak na prawdę to maszyna zrobiona ze stopów czegośtam.      Niestety ten obiektyw nie jest bez wad. Prawdopodobnie ma coś skopane w mechanizmie ostrzenia. Miałem w ręku kulka tych industarów, sam posiadam dwa (jeden z mocowaniem M42, drugi M39) i każdy działał podobnie. Otóż pierścień ostrzenia nie działa zbyt......

     W zasadzie to nie mam zielonego pojęcia co można o nim napisać. To praktycznie dokładnie ten sam obiektyw co opisywany przeze mnie wcześniej Pentax FA 28-80. Identyczna mechanika, identyczna obudowa... Dodawany jako długi kit do tych samych aparatów. W sumie więc mógłbym skopiować poprzedni tekst. A różnice są nieznaczne.      1. Budowa      Podobnie jak w przypadku poprzedniego obiektywu to ciężki kawałek metalu, ze szkłem opakowany w porządnej jakości plastik. Nie robi wrażenia, jak helios, że można nim zabijać ludzi, ale podejrzewam, że po walnięciu tym kogoś w głowę większe straty byłyby na walniętym niż na narzędziu. Rzucać psu jednak bym się bał. I to nie dlatego, że przypadkowe trafienie w psa może być dla niego śmiertelne, ale aż tak dobrego wrażenia nie robi.      Identycznie jak w poprzednim przypadku mamy do czynienia z urządzeniem bardzo ciężkim. To waży tyle, że czuć tą wagę nawet...

     Wśród fotografów panuje nieodmienne przekonanie, że każdy, kto bierze mniej za zdjęcia "psuje rynek". Ciekawe jest dlaczego tylko wśród fotografów. Każda dziedzina komercyjna ma swoje przywary. Każda jest trochę inna. Ale akurat w fotograficznym świecie utarło się przekonanie, że ten co bierze mniej "psuje rynek". Oznacza to tylko tyle, że biorąc mniej przekonujesz nijako klientów, że za zdjęcia można zapłacić mniej. Nikt nie wziął jednak pod uwagę, że każdy o tym doskonale wie.      Tylko, że nierzadko cena idzie w parze z jakością.I to jest sedno sprawy. Dlaczego zawodowcy czują się zagrożeni przez amatorów, którzy zazwyczaj za swoją bądź co bądź pracę 1/3 tego co ludziki dla których fotografia jest głównym środkiem zarobku. Czyżby uważali, że to niesprawiedliwe, że ludzie wolą iść do pierwszego z brzegu amatora i zapłacić mniej?      Wydaje mi się, ze to nie tak. Owszem, są ludzie, którzy patrzą głównie na cenę. No cóż, ...

     To pierwszy, ale nie jedyny obiektyw w pełni automatyczny w moim zestawieniu. Tak, automatyczny - ostrzy automatycznie, przysłona działa automatycznie, zoom jest automatyczny. Zoom? A no zoom. Wyjaśnię dalej.      To obiektyw, który jak tylko wpadł w moje łapki już w nich został. Obrazek z niego jest tak genialny, że pozbyłem się standardowych kitów i zostawiłem sobie - Pentax FA 28-80, o którym piszę teraz - Pentax FA 70-200, o którym będzie następny wpis.       To również obiektyw kitowy, ale dołączany w latach 80-tych do lustrzanek pentaxa. Ten akurat dostałem wraz z Pentax PZ-20. Po dzień dzisiejszy body działa i używam go jako aparatu na imprezy rodzinne. PZ-20 to lustrzanka tradycyjna. A więc obiektyw również do takiej fotografii przystosowany. Niewiele się pomylę stwierdzeniem, że z lustrzanką cyfrową sprawuje się lepiej. A to co tworzy z otaczającym światem jest wręcz niesamowite. To przeciwieństwo Penta...

     Analizując pewne fakty świata fotografii amatorskiej nie trudno zauważyć ilu ludzi chciałoby robić zdjęcia na chrzest ślub, czy bierzmowanie. Hm... o dziwo nikt nie robi zdjęcia na pogrzeb, co jest trochę dziwne, biorąc pod uwagę że to chwila tak samo ważna jak choćby ślub, czy narodziny. No ale tak się przyjęło i... no cóż.      Wracając do tematu - wszyscy by chcieli i... wszyscy się boją. Czemu? Dlaczego wszyscy mają taką panikę przed zdjęciami okolicznościowymi? Bądźmy szczerzy - to nie jest jakaś wybitna fotografia. Tu nie trzeba być geniuszem. Troszkę  umiejętności i do boju. Nie trzeba nawet do końca ogarniać trójkąta ekspozycji. Serio. W trybie automatycznym też się da i też zdjęcia wychodzą dobre. Potem tylko trochę grzebania w postprodukcji, aby wyrównać zdjęcia i wsio. A i to się robi obecnie jednym przyciskiem. Więc skąd ten strach? Może dlatego, że to podniosła chwila i w ogóle i raczej o powtórkę ciężko. Ja rozumiem, że...